family.reismee.nl

Jungle avonturen

28-30 juli 2017

De tijd vliegt voorbij en het eind van onze Panama-reis is in zicht. Vanaf Boca Brava maken we onderweg nog een tussenstop bij een hostel om er geen hele lange reisdag van te maken en omdat we de volgende ochtend heel vroeg bij het haventje zijn voor onze laatste twee nachten in de jungle. We worden opgehaald samen met een ander Nederlands gezin en 3 Amerikaanse beachboys. Over het Panama kanaal varen we achter een enorm oceaanvaarder aan met windmolens aan boord. Mooi om zo een heel mooi stukje te zien van het kanaal. Ze zijn druk bezig om het kanaal verder uit te diepen en te verbreden. Het meer (verbonden met het kanaal) waar we daarna over varen is gemaakt om water in de sluizen te kunnen pompen. Het Gatunmeer waar we uiteindelijk naar toe varen is ook ontstaan na het aanleggen van het kanaal. De jungle heeft alle sporen van menselijke activiteiten weggevaagd. De wereld is hier groen. Alleen al op de heenweg naar de lodge komen we 3 soorten apen tegen, waarvan we sommige kunnen voeren vanuit de boot.

Onze lodge voor twee nachten is een drijvend lodge, middenin de natuur, ze hebben een aantal kamers, veel kanos, en het mooiste van alles...in de hele omgeving is niets anders dan jungle. Je kunt hier zo vanaf de eerste verdieping springen het meer in! En ja er zwemmen alligators en krokodillen maar die zouden banger zijn voor ons dan wij voor hen. ( wordt ons verteld samen met het verhaal dat in de afgelopen 15 jaar niets mis is gegaan) Dus we wagen het er op. Met 5 springende jongens (3 van het andere nl gezin) in de leeftijd van 8-14 jaar, is het zo'n lawaai dat zich geen beest meer in de buurt waagt. De brulapen horen we op afstand! Dit is nog eens een jungle ervaring.

We kanoën in de groep, onder leiding van een gids naar een waterval waar ook weer geklauterd en gesprongen kan worden. 'S middags gaan we vissen. Zo is vissen wel leuk want om de paar minuten vangt de een of de ander een flinke vis. De kleintjes gooien we terug en de groten gaan mee voor het avondeten. Zalig!

De tweede dag gaan we weer vissen en dan vang ik behalve een flinke vis ook een meeuw uit de lucht. Dat was wel een hartverscheurende gebeurtenis. We vissen namelijk met levend aas. Op het moment dat ik de hengel uitwerp, wil de meeuw mijn visje uit de lucht grijpen! Toen zat hij vast! Hij vliegt nog weg. Uiteindelijk valt hij in het water omdat het draad vast zit. Ik was al geen voorstander van vissen maar dit was het toppunt van zielig. We zijn naar hem toe gevaren. De kapitein en ik hebben hem aan boord gekregen, de haak uit zijn veren (sorry de haak zat in zijn nek) verwijderd en hem in de lucht gelaten. Hij leeft nog! Pffffffff wat een opluchting.

Beide avonden gaan we de duisternis in en met spotlight in de boot op zoek naar dieren. De gids vangt een kleine krokodil en iedereen krijgt de kans deze van dichtbij te bekijken en vast te houden. We zien kaaimannen, luiaards en in de vroege ochtend ook nog de toekan. En daarnaast heel veel vogelsoorten etc. We krijgen de kans om met een peddleboard op de rivier te peddelen. Het lukt Kay natuurlijk om Gary van het board af te duwen. Met zoveel geplons in het water zijn de dieren natuurlijk gevlogen.

Het grootste avontuur beleven de jongens als wij de bagage aan het inpakken zijn. Gelukkig komen ze met tien vingers en tien tenen terug. Hoe dit avontuur was vertellen ze graag zelf als ze thuis zijn! Want het zit er op....vanaf de jungle is het 30 minuten varen en 45 minuten rijden en we zitten weer middenin Panama city en zit de vakantie erop. We wilden eigenlijk nog een duik nemen in het Trumphotel om even af te koelen en muggenspray van ons af te wassen, maar helaas komen we wel tot de pool maar mogen we niet zwemmen! Jammer. Dan maar door naar het vliegveld.

We zien jullie snel thuis weer!

Boca Brava

25-27 juli. Boca Brava - Coast to coast

In een paar uur rijden we van de Caraïbische naar de Pacifische kust. Iets dat alleen maar kan in Panama, denk ik. Wederom slalommen we door de bergen en ook om de loslopende honden. Overal liggen ze hier op straat, steken over als ze zin hebben. In een van onze inhaalmanoeuvres steekt er een hond over waardoor niet alleen de truck naast ons, maar ook wij vol in de rem moeten. Hond en wij overleven het gelukkig.

Ook het stuk weg dat zonder waarschuwing 30 cm verzakt maakt ons allemaal wakker. Op de heenweg koste het bijna de schokdempers van de auto. Nu zagen we hem aankomen, maar nog zaten we tegen het plafond. We zijn erg blij met de luxe auto die we hebben. Ik kan je vertellen hij is niet schoon meer is en de achterklep gaat amper nog open, maar rijden doet 'ie goed.

Aan de Pacifische kust komen we uit bij een heel klein haventje. We parkeren de auto ergens in de berm en stappen in op een klein bootje. Voor 2 nachten gaan we naar een eiland Boca Brava. Een leuk hostel. Een heel eenvoudige basic kamer. Er staan 4 bedden in en verder slaap je met je ogen dicht en dan zie je de rest niet.

De omgeving maakt hier alles goed! We regelen twee kano's en hebben een heerlijk ochtend. We gaan naar twee strandjes. Op de tweede zit een hele groep brulapen. Mooie beesten en dat gebrul is echt fantastisch. We kwamen hun domein binnen en de alarmbellen gingen af! Wat een prachtig gebrul. Verder doen ze niets, behalve kijken vanuit de boom naar ons en wij naar hen. We steken over naar een ander eiland. De stroming is hier sterk maar we zijn inmiddels goed getrainde kanoërs. Voordat het echt vloed is zijn we weer terug in het hostel.

Het hostel zelf wordt gerund door een Amerikaan. Goede vent. Ze serveren heerlijk eten en af en toe komt er een jonge wasbeer om de hoek kijken, die afkomt op de heerlijk geuren. Door hun drie honden wordt hij weer accuraat weggejaagd. Wat ze niet wegjagen is de schorpioen die ineens op de vloer in het restaurant loopt. Hij doorstaat de fotoshoot en daarna gaat hij terug de natuur in. Alhoewel de eigenaar overwoog om er een cocktail van te maken?

Bocas del Toro

Bocas del Toro 2017 (dag 17-22)

De tocht over de bergen is fantastisch mooi. We rijden er een uur of 3 over. Niet overal is de weg even goed en af en toe zijn de kuilen in de weg niet te vermijden maar de omgeving waar we doorheen rijden is prachtig. Overal zijn dorpjes met rieten hutten op palen. Dat doet erg aan Azië denken. De kinderen die we onderweg tegen komen lopen keurig in hun schooluniformen op weg naar of van school. Er is niet heel veel verkeer op de weg. Af en toe tot aan de nok geladen pick-ups met bananen.

In Almirante aangekomen (plaatsje aan de Caraïbische kust) is de diversiteit van de bevolking goed te zien. Behalve de indianen zie je hier ook de echte rasta's. Heel donker van huidskleur en vaak met dreadlocks. We parkeren de auto en gaan naar de haven waar een bootje ons naar de eilanden van Bocas del Toro vaart in een half uur. Deze eilanden in deze groep hebben allemaal door Columbus namen gekregen en zijn nu een onderdeel van een natuurreservaat. Ons 'resort' (valt een beetje tegen) is nog een eindje rijden op het hoofdeiland. Als het asfalt stopt dan nog een kilometer of 7 over zand. Afgelegen ligt het wel! Alhoewel er meerdere hotels en restaurantjes hier zijn gelegen. Allemaal aan de kust. De golven zijn hier gigantisch. Dat betekent helaas niet zwemmen en al helemaal niet surfen. Dat is alleen weggelegd voor de echte pro's. Als welkom hang er een paar 100 meter voor de ingang van ons resort een luiaard in een boom. Op ooghoogte! Heel bijzonder want meestal zitten ze hoog boven in de bomen. Ik durf te wedden dat we er hier al heel veel voorbij gereden zijn zonder ze op te merken. Maar deze is wel echt cool!

Ons resort op Bluff Beach valt een beetje tegen. De foto's waren wat mooier dan de werkelijkheid. Maar we mogen niet klagen. Het zwembad is heerlijk! Ze hebben hier 7 kamers, maar lang niet alles is bezet. Dus het is rustig qua gasten. Helaas zijn ze aan het bouwen en dat betekent dat er de hele dag lawaai en stank is. Daardoor ook geen beest dat hier in de tuin komt. Alleen 's morgens vroeg hoor je hier hoe het kan zijn als er gen bouwactiviteiten zijn. Dan lijkt het wel of we wakker worden midden in avifauna en Apenheul. De brulapen zitten ver maar die horen we wel en de diversiteit aan vogels is heel groot. De papegaaiden vliegen hier (altijd is stelletjes) af en aan. De natuur is hier prachtig. Witte stranden, alle soorten palmbomen, avocadobomen, en alle tropische planten die wij proberen in onze huiskamer te laten groeien zijn hier huizenhoog. 's avonds vallen we over de dikke padden als we van het restaurant naar ons resortje wandelen. Die padden zijn iets groter zijn dan thuis. Overigens de spinnen en torren ook!

We willen natuurlijk wel de omgeving ontdekken. We hebben een keer paarden gehuurd en zijn door de jungle gereden op zoek naar apen, luiaards en al het andere moois. We hebben een dag een boot met schipper gehuurd om een tour langs de eilanden te maken langs mooie snorkelplekjes. Ook hier hebben we dolfijnen gespot maar er lagen iets te veel andere boten in het water om dat nog mooi te vinden. Het was zondag, wellicht verklaard dat de drukte. Er komen geregeld Panamezen voor het weekend over gevlogen vanuit Panama city. We hadden beter een andere dag kunnen uitzoeken want halverwege de tour is het gaan hozen. Echt dan denk je in Nederland soms dat het hard kan regenen, maar echt dat is niets vergeleken bij hier. Op dat punt kwamen we net op het mooiste eiland, Zapatillos aan. Maar door de regen is het water vele malen troebeler en werd het snorkelen er niet beter op. En over het eiland liep een prachtige trail maar ook die was gewoon te nat. Uiteindelijk waren we zo verkleumd van de kou dat we in het warme water zijn gaan liggen om een beetje op temperatuur te komen.

De kou en nattigheid heeft mijn oorinfectie niet geholpen. Inmiddels heb ik een dubbele oorinfectie en op advies van een van de hoteleigenaren ben ik een antibiotica kuur gaan halen omdat anders de terugvlucht binnen een week wel eens een risico kan worden. Kay had er ook last van, maar bij hem is het met oordruppels gelukkig de goede kant op gegaan.

Vandaag zijn we heel nobel op de fiets (10 km) naar Bocas town gefietst voor de apotheek en de supermarkt. Prima fietsen trouwens maar over zand blijft het een hele klus. Kay onze brokkenpiloot ging bijna onderuit bovenop een houten bruggetje over het water heen. Scheelde niets of hij lag in de mangrove! En aangezien Gary in zijn spoor zat....hij ook! Hilarisch! We hebben uiteindelijk iedere vakantie wel iets met Kay, maar vooralsnog komen we er goed van af!  

Vanmiddag relaxen we lekker bij het hotel. De eigenaar is 3 dagen weg dus behalve een andere familie is er niemand. 2 keer per dag komt er iemand van een ander hotel even kijken. Het is nu na het weekend duidelijk laagseizoen!

De bergen van Boquete

Dag 13-16 2017 Boquete (18-21 juli)

Boquete ligt op 1200 meter hoogte naast vulkaan Baru (3500 meter). Deze is al heel lang niet actief meer. Onderweg, langs de panamerica highway, komen we langs een paar kleine demonstraties. Een ervan staat tegenover wel 30 man vol bewapende ME'ers. Indrukwekkend. Ze willen voorkomen dat de mensen de snelweg gebruiken om te protesteren! Gelukkig rijden we er zo langs.

We verblijven in een B&B in de buurt van Boquete, in het plaatsje Caldera. Chris en Lorraine zijn Amerikanen die nu gepensioneerd zijn en hier een heerlijk groot huis hebben. Prachtig op een heuvel gelegen met uitzicht op een groene vallei en bergen. Hij is hier dierenarts geweest en samen hebben ze hier de B&B en houden creatieve workshops. Het is hier heel landelijk. Er wonen veel boeren, maar waar het land niet bewerkt is, is het een grote jungle. Als je hoger de bergen in gaat wordt er van alles gekweekt, van uien, paprika's, tomaten, kool tot koffie.

We hebben onderweg van alles gezien. Ondanks dat dit een van de toeristische hoogtepunten is, is het allemaal nog heel erg toegankelijk, eenvoudig. Er zijn in het stadje zelf maar een paar restaurantjes en souvenierwinkels. Het is het allemaal net niet, maar daardoor ook wel weer erg leuk. Geen dure hotels, hoge gebouwen. Een paar banken, wat garages, een kerk en natuurlijk een schooltje en op de plaza een politiebureau. Dan heb je het wel weer gehad. De omgeving is fantastisch. Soms waan je je in Zwitserland maar dan met tropisch klimaat.

Ook hier hebben we weer genoeg te avonturieren. We maken een wandeling door het nevel/regenwoud (cloudforrest). We horen de quetzal (zeldzame vogel) en de brulapen, maar helaas zien we ze niet. Een hele mooie route over meerdere bruggen naar het einde van een kloof. De waterval stelt niet veel voor ondanks de hevige regens maar de tocht was super. We rijden een half uur op weg naar een canyon waar we vanaf de rotsen aan beide kanten het water in kunnen springen. Het hoogste punt is ruim 4 meter tot aan het water. Aangezien we hier de hele canyon voor onszelf hebben nemen we het ervan.

Vanmorgen zijn we gaan ziplinen. Een tokkelbaan van 12 kabels/tokkels met in totaal 4 km dwars door het woud, over beekjes met uitzicht op de vulkaan. De langste lijn was 500 meter. Dat gaat hard kan ik je vertellen! Het mag wat kosten maar het was echt gaaf!

We zijn weer terug gegaan naar de canyon vanmiddag. En daarna gingen we op zoek naar de warmwaterbronnen. Nou dat was me het tochtje wel. Zonder de 4 wheel drive waren we er niet gekomen. Een grote rotsenweg van 3 kilometer lang. Daarna nog 500 meter klauteren. Komen we uit bij een boerderij met geiten, varkens, pauwen, kalkoen. Maar niets dat leek op thermale baden. Maar we hadden het mis. De boer wees ons, na eerst zijn zakken met ons geld gevuld te hebben, 2 natuurlijke mini poeltjes met inderdaad heet water! Maar dan ook echt heet! Daarna was het de bedoeling dat je moest afkoelen in de rivier. Dat op zich was al een gewaagde klus, want dat betekende klauteren en glijden tot in de koude rivier. Overigens wel zalig hoor! Maar heel erg kneuterig! Natuurlijk moest er hier wel iemand van ons onderuit gaan! Het was Yvo! Zijn blaren waren net geheeld en nu ligt zijn voet weer open en dat terwijl we nog de hele weg terug te gaan hadden. Op een blote voet, een slipper en met veel geklaag komen we toch nog veilig bij de auto. Maar niet voordat de boer ons nog even zijn zojuist geboren geitjes liet zien, nog met navelstreng en moeder geit nog helemaal van de kaart. Wel schattig hoor.

We eten in een Panamees huisrestaurant genaamd Melissa onze heerlijk pollo con arroz, kip met rijst en bonen. Kost niets en is echt lekker. Met buikjes vol koersen we weer naar onze B&B. Spullen inruimen voor de volgende rit! Op naar het tropische Bocas del Torro in de Caraïbische zee.

Snorkelen en surfen in Santa Catalina

Dag 9-12 2017 Santa Catalina (15-18 juli)

We gaan zonder al te veel spierpijn van de eerste surflessen op weg naar Santa Catalina. Een ander surfparadijs op bijna 4 uur rijden. Wel moeten we eerst weer terug naar de pan america highway, want langs de gehele kustlijn is geen weg. Het is hier geheel ontoegankelijk, alleen rotsen en jungleachtige begroeiing. Vanaf de boot kun je dat goed zien. We zitten in Santa Catalina vlak bij Isla Coiba een prachtig eilandengroep natuurreservaat op 80 kilometer vanaf waar ons hotel ligt. Met onze snorkeltocht varen we die kant op en doen nog 3 kleinere eilanden aan. De eilandjes zijn echt zoals je een tropisch eiland voor je ziet: goud geel zand, palmbomen, en blauwe zee. Het snorkelen  is super, alhoewel we wel verwend zijn met onze snorkelervaring in Indonesië. Op isla Coiba zien we eindelijk ook aapjes. Onderweg komen we een grote groep dolfijnen tegen. Ergens op dit eiland is nog een gevangenis die tot 2004 gebruikt werd. Maar daar komen we niet. Te afgelegen, ontsnappen lukte ook nooit!

Het zijn geen fantastische snorkelgidsen. Men praat geen woord Engels en ze doen ook weinig moeite om de juiste plekken aan te wijzen. Maar op eigen initiatief komen we ook ver: trompetvissen, rog, maanvissen en veel anderen, maar helaas geen haaitjes. Die zouden hier ook zitten. We hebben leuk gezelschap aan boord. Een studente die in augustus een jaar in leiden gaat studeren bij voorbeeld, en een gezinnetje met een knulletje van 3 die zich prima vermaakt met de jongens in zee. Bij terugkomst moesten we maar zien hoe we weer bij het hotel kwamen. Op de heenweg werden we nog opgehaald, in een hele gare bak met een 3 jarige aan het stuur! We reden bijna de greppel in. In Panama kan dat. Daar nemen ze het niet zo nauw.

Op de fiets gaan we op zoek naar en restaurantje. We zijn nog niet binnen of het stortregent, onweert en het houdt niet op. Na het eten (heerlijke curry, verse tonijn) hebben we nog even gewacht maar er zat niets anders op dan de camera in een plastic tas te doen en heeeeeeeeel hard terug te fietsen! Het zijn geen Nederlandse kwaliteit fietsen. Maar we komen er wel. Drijfnat!

De tweede dag hier huren we een surfplank maar behalve Kay bakt niemand er iets van. 's middags maar ff relaxen voor ons hotel bij het zwembad. Hebben we nog weinig gedaan. De zon schijnt vandaag weer volop. Fijn!

(foto's volgen later)

Het goede leven in Pedasi

Dag 5-8 (11-14 juli 2017)

Van vulkaan in El Valle naar de Pacifische kust in Pedasi. In een uurtje of 3 rijden we naar de kust. Uiteraard nemen we weer een stuk panamercan highway en zakken dan af naar een groot schiereiland. Onderaan dat schiereiland ligt Pedasi. Een klein dorpje dat leeft van de toerist die hier komt om te surfen, vissen, stranden te bewonderen. "Eindelijk een blauwe lucht". Yvo is blij, dit was waar hij voor kwam! Hij baalde dat we veel bewolking hebben gehad. Wij vonden het niet zo erg, want met zon is het zo 10 graden warmer. En het was warm zat. Zelfs de regen voelt hier als een warme douche.

Ons hotel Casa Lajagua is fantastisch. Ze hebben 8 kamers, met heerlijk zwembad en een prachtige open woongedeelte. Alles is toegankelijk. En de mango's liggen ook hier voor het oprapen! De eigenaren hebben 3 honden en 2 katten. De jongens zijn er niet bij weg te slaan. Mooier kunnen we het niet hebben.

We hebben voor de tweede dag (met mooi weer) een boottocht geregeld naar iguana island. Een onbewoond eiland met witte stranden, zoals je ze op tv ziet. De fregatvogels hebben hier hun nest, de iguana's (leguanen) liggen te bakken op het strand en onderwater is het een visparadijsje. Nooit zoveel verschillende soorten en kleuren kogelvissen gezien. Dat zijn van die vierkante vissen. En de eerste zeeschildpad in Panama zwom voor onze neus tijdens het snorkelen.

Maar het indrukwekkends waren wel de walvissen. Op de heenweg in de boot, kwamen we er een tegen die we tot 25 meter afstand konden benaderen. De walvis speelde met een boomstam in het water en bleef wel 15 minuten aan de oppervlakte. Vanaf ons eiland hebben we een moeder met baby gezien, die we later nog op zee nog even gevolgd hebben. Fantastisch dat die grote beesten zo dicht op het land zwemmen. Ik denk dat de jongens die toen in het water lagen, er nog geen 200 meter van verwijderd waren.

's avonds begint het te onweren en te regenen. De volgende ochtend regent het nog steeds. Het zwembad loopt inmiddels over, zoveel water valt hier uit de hemel! Als dan ook de elektriciteit uitvalt (en daarmee de WiFi) besluiten we toch maar op pad te gaan. Het enige jammer is, met zo'n druipnatte dag, dat hier behalve stranden verder niets te doen is. Dus dan maar naar het strand. In Venao beach besluiten we dat we toch iets van deze dag moeten gaan maken en besluiten een cursus surfen te nemen. Als het tij hoog genoeg is gaan we aan de slag met ieder een surfboard aan ons been, en twee surfleraren. Eindelijk stopt het ook met plenzen. De boys hebben het snel onder de knie. Gary en ik prutsen, zijn iets minder getalenteerd. Dat valt vies tegen maar wel erg leuk om te doen! De golven zijn hier perfect. Het is dan ook een waar surfparadijs op dit strand.

Valle d'Anton

Dag 3/4 - 10/11 juli

Gary en Yvo halen samen de huurauto op het vliegveld en dan vertrekken we richting Valle de Anton. Het is even een heksenketel in de stad maar als ervaren reizigers komen we daar ook zonder kleerscheuren doorheen.

Al snel zijn we uit de stad en rijden we op de Panamerican Highway die van Alaska tot Vuurland zou moeten lopen, maar in Colombia is deze niet door gelegd. Eigenlijk is het de enige hoofdweg die door Panama rijdt, met van daaruit natuurlijk heel veel zijwegen. Wat je ziet onderweg is een mooie mix van Noord Amerikaanse invloeden met het  Zuid Amerikaanse. Overal zijn de Amerikaanse merken zichtbaar en zo nu en dan zijn er van die winkelstraten met de moderne winkels. Zo weten we onze lunch bij Subway te nuttigen. Blijkbaar voor de jongens een feestje. Geef mij maar een verse empanada.

Verder is het een redelijk goede weg. Af en toe wat oponthoud omdat het onkruid weelderig langs de weg groeit en weggehaald moet worden. Dat doe je hier natuurlijk wel met de hand of een simpele schep. Komt geen machine aan te pas. Een heg snoei je hier ook met een machete. Misschien goed om dat thuis ook eens uit te proberen!

Het is hier een vruchtbare grond want overal groeien planten. En dan die mangobomen. Ze laten de mango's gewoon op de grond liggen als ze gevallen zijn. Bij iedere mango heb ik de neiging om even te kijken of ie nog goed is. Betaal je thuis zo €1,50 voor en hier liggen ze heerlijk geurend aan de kant van de weg. Blijkbaar is er hier een mango overschot hier zoals wij een melkoverschot hebben in Nederland!

Na een poosje nemen wij de afslag naar Valle d'Anton. Een oude vulkaan krater die 200.000 jaar geleden is gein- en explodeerd en nu een krater van 5 kilometer doorsnee heeft, waar het goed vertoeven is. Het heeft hier kenmerken van regenwoud met palmen, bamboe, bananenbomen etc. maar tegelijkertijd staan er ook overal naaldbomen. De goudgele kikker zou hier ook moeten zitten maar die hebben we niet gevonden. Het is hier een paradijsje. We zitten op een prachtige plek midden in het groen en hebben een eigen huisje. In de boom voor ons huist een leguaan/ iguana en allerlei vogels waarvan we de namen niet kennen. Althans de kolibrie kunnen we wel onderscheiden en verder hebben de vogels hier alle bonte kleuren.

Vandaag hebben we een wandeling gemaakt naar de rand van de krater. Het begin in de stromende regen, maar later was het prima. Een steile klim van een uur langs watervallen en onder begeleiding van een hond. Dat hebben we vaker gehad. In Canada hebben we ook vorig jaar ook een lange wandeling gemaakt waar een hond ons de hele wandeling gevolgd is, en nu weer. En we hebben het advies van de tropenkliniek in dit geval even in de wind geslagen. We hebben deze hond wel geaaid! Het was een schatje: hield continu de roedel bij elkaar, houdt van sultana's en wist ons zo naar boven te loodsen. Even waren we hem kwijt en toen stond die bovenaan de kraterrand ons weer op te wachten. Het was een slecht aangeven route dus die hond bood de uitkomst! En het grootste voordeel: Kay en Yvo vliegen omhoog achter die hond aan....!

We trapten nog bijna op een gigantische regenworm of was het een slang. We weten het nog steeds niet. Maar een centimeter of 35 was hij wel. Vanmiddag kwamen we ook nog een paar agouties tegen, een soort knaagdier die lijkt op een hele grote cavia.

Genoeg weer voor een dag.... om half 6 is het happy hour in het hostel. Wat betekent een lekker drankje en snack van het huis. Het eten is hier ook heerlijk. Echt Panamees eten. Gisteren heb ik een heerlijke vis gegeten. Geen idee welke, maar het smaakte voortreffelijk!

De eerste stappen in Panama

Panama here we are! Al maanden hebben we de plannen uitgewerkt, ticket gekocht, internet afgeplozen en dan is het eindelijk 7 juli. Met pijn in het hart hebben we onze twee kittens (goed verzorgd) achtergelaten. Vanwege alle drukte zijn we heel vroeg naar Schiphol. Maar deze keer valt het mee en zijn ze goed in staat de drukte op te vangen. Binnen een half uur hebben we de bagage ingecheckt, zijn we door de douane.

De vlucht is prima. Dat extra beetje beenruimte is echt de moeite waard in het klm vliegtuig. Geeft echt meer ruimte en lekker vooraan in het vliegtuig. 3 films verder en wat mindere maaltijden zijn we na 10,5 uur vliegen in Panama. Het wachten op de bagage duurt bijna net zo lang?

Het hotel ligt net buiten het centrum maar prima centraal. In een poep en een zucht zitten we vanaf het vliegveld in het hotel. Omdat we zo gaar als boter zijn van de hele reis duiken we vroeg ons bed in. jetlag doen we niet aan, zeggen we altijd. Dus ook al zijn we om 4 uur wakker, we dutten nog even door.

Dag 1 in Panama-stad gaan we 's morgens naar de oude stad, een mooi stukje historie waar nog volop gerestaureerd wordt. We zijn zo vroeg dat alles nog dicht is. De warmte drijft ons naar dat ene restaurantje dat open is voor een ijskoude cola!

Daarna gaan we naar park Metropolitana waar we een leuke wandeling maken. Bijzonder hoe je midden in het centrum direct het goed van de stad kwijt bent als we de heuvel beklimmen in het regenwoud. Een leuk stukje Panama-stad, maar wel warm en vochtig. We liggen nog niet in het zwembad van het hotel, om weer even op temperatuur te komen, of een tropische bui stort zich uit over de stad. Heerlijk! Natter dan we al zijn, kunnen we niet worden.

We doen een rondje gym en als het droog is wandelen we de mall in. Lekker koel hier! We eten in het foodcourt terwijl de voetbalwedstrijd Panama - USA speelt. Een gejoel als Panama een doelpunt maakt. Het hele foodcourt staat op zijn kop.

Dag 2 in Panama-stad. Het blijkt dat op zondag de trein naar Colon niet gaat. Dat is balen. Had ons een leuk plan geleken. In plaats daarvan maken we een Uber-dag van. De taxi service die ons heel wat geld uitspaart vandaag. We beginnen bij de Miraflores sluizen. Het is een  machtig gezicht als de immense schepen door het kanaal geloodst worden. Is echt precisie werk. Mooi om te aanschouwen hoe in no time de schepen in 2 sluizen 26 meter omhoog gebracht worden voordat ze kunnen doorvaren naar het Gatunmeer. Fijn dat we er echt om 9 uur waren want zo waren we de drukte voor en hadden we perfect uitzicht op het hele proces.

Met de Uber-taxi naar de Causeway. Een promenadepad dat naar twee eilandjes gaat. Omdat de zon echt heet was kozen we voor een overdekte 4 persoonsfiets die je alleen neemt als je de toerist uit hangt. Normaal wil je daar niet in gezien worden. Maar het bracht schaduw, windje en vermaak! Het kostte ons ieder 2 liter vocht/zweet om het hele pad in een uur heen en terug te fietsen. De beweging hebben we binnen en een duik in het zwembad van het hotel verdient! Om 5 uur nemen we nog een Uber (we gaan er echt steeds meer lol in krijgen!) naar het park aan zee, wandelen naar de oude stad en eten een heerlijke pizza. Het waren twee leuke dagen in de stad maar kijken allemaal uit om morgen de huurauto op te halen en lekker het land in te gaan.